Auteur: Wouter Haeser  | Categorie: Omgevingsplan  | Datum: 15-05-2018

"De aanleg van zonneparken wordt gemakkelijker, omdat alleen een tijdelijke vergunning nodig is." (de Volkskrant 15 mei 2018)

Voor de aanleg van een zonnepark is niet alleen een tijdelijke vergunning nodig, zoals het artikel suggereert. De tijdelijke vergunning heeft meer beperkingen dan iemand na lezing van het artikel zou kunnen denken.

Als het bestemmingsplan een zonnepark niet toelaat, kan de aanleg van een zonnepark mogelijk worden gemaakt met een omgevingsvergunning voor afwijkend gebruik. In beginsel vergt dat een uitgebreide procedure. In sommige gevallen kan zo'n omgevingsvergunning ook met een reguliere procedure worden verleend. Dat is geen 'flitsprocedure', maar die procedure gaat wel sneller dan de uitgebreide procedure.

Een reguliere procedure kan worden gevolgd als sprake is van zogenoemde 'kruimelgevallen' (zie onze blog). Dat is o.a. het geval als 'slechts' een tijdelijke omgevingsvergunning voor de duur van maximaal tien jaar is aangevraagd (dat geldt geldt ook voor andere projecten dan een zonnepark). Dat laatste was hier het geval.

Om zo'n tijdelijke vergunning te mogen verlenen geldt alleen als formele eis dat de gerealiseerde bouwwerken resp. het afwijkend gebruik na afloop van de duur van de vergunning zonder onomkeerbare gevolgen kunnen worden verwijderd resp. kan worden beëindigd. Dat is namelijk de consequentie van een tijdelijke vergunning: na afloop van de vergunningtermijn moeten de bouwwerken worden verwijderd resp. moet het afwijkend gebruik worden beëindigd. Dat is slechts anders als voor het einde van de vergunningtermijn alsnog een omgevingsvergunning voor onbepaalde duur is verleend of het bestemmingsplan is gewijzigd. Daarvoor is wel een uitgebreide procedure vereist. Op dat moment zal de vergunning of het bestemmingsplan bovendien moeten voldoen aan alle dan geldende eisen.

De initiatiefnemers van het Coevordense zonnepark hebben het voornemen om het zonnepark langer dan 10 jaar, namelijk 25 jaar, te exploiteren. Voor het gebruik na de vergunde 10 jaar hadden ze echter nog geen vergunning. Dat vormt dus een risico. Als die vergunning om wat voor reden dan ook niet wordt verleend of het bestemmingsplan wordt niet gewijzigd, moet het zonnepark na 10 jaar worden afgebroken. Bij een businesscase die uitgaat van 25 jaar, zal dit bij de financiering wel een punt van aandacht kunnen zijn. Wat dat betreft, is een tijdelijke vergunning misschien wel sneller te verlenen, maar het heeft ook zijn beperkingen.

Ten slotte nog een opmerking. In het krantenartikel staat:
"Met een kruimelvergunning kan op een ‘hele waslijst’ aan onderzoek worden bespaard. Daarbij gaat het om diepgaand onderzoek naar archeologische resten, beschermde diersoorten en ruimtelijke inpassing." Dat suggereert dat voor een 'kruimelgeval' andere materiële regels zouden gelden. Dat is niet het geval. Ook een omgevingsvergunning voor een kruimelgeval kan alleen worden verleend als de activiteit niet in strijd is met een goede ruimtelijke ordening. Dat vergt een volledige afweging door het bevoegde bestuursorgaan. Zonodig zal ook archeologisch onderzoek moeten worden gedaan en de Wet natuurbescherming is onverkort van toepassing.

Wouter Haeser, BHW advocaten te Rotterdam
T 010-2179330 
E haeser@bhwadvocaten.nl