'Meer prioriteit voor woningbouw', en dan?

Auteur: Wouter Haeser  | Categorie: Omgevingsplan  | Datum: 14-03-2018

Zomaar wat publicaties die de afgelopen dagen in de media verschenen:

Minister Ollongren (BZK) stuurde de Tweede Kamer 13 maart een brief over het aanpakken van het tekort aan woningen in de stedelijke regio’s.

"Als minister wil ik regio’s stimuleren om woningbouw meer prioriteit te geven. Ik verwacht dat decentrale overheden realistisch zijn over de groei van de regionale woningbehoefte. Met de grote stedelijke regio’s waar ook op de langere termijn de woningbehoefte hoog blijft ga ik het gesprek aan over het tijdig beschikbaar stellen van voldoende passende plancapaciteit voor woningbouw."

De NVB Vereniging voor ontwikkelaars & bouwondernemers publiceerde op 13 maart de Thermometer Koopwoningen voorjaar 2018 met als boodschap: gebrek aan bouwlocaties drijft grondprijzen verder op.

"Alle zeilen moeten dan ook worden bijgezet om het tekort op de woningmarkt niet verder te laten oplopen. Kortom, er moeten meer bouwlocaties aangewezen worden. Dat je daarmee al snel in de zogenoemde rood voor groen discussie terechtkomt, erkent NVB. De brancheorganisatie heeft echter berekend dat het aanwijzen van slechts één á twee procent van de buitengebieden voor woningbouw al voldoende is om het woningtekort voor de komende decennia op te lossen."

Op Ruimte + Wonen verscheen op 20 februari het artikel De bouwspagaat: Publieke binnenstedelijke doelen en private buitenstedelijke belangen:

"Er moeten de komende jaren honderdduizenden woningen worden gebouwd om in de woningbehoefte te voorzien. (...). Dit artikel laat zien dat bouwers en ontwikkelaars weliswaar veel grond in handen hebben, met name in regio's waar de vraag groot is, maar dat deze grond vaak buiten bestaand stedelijk gebied ligt. Dit terwijl overheden nu juist sterk inzetten op binnenstedelijke transformatie. Er is daarmee een mismatch tussen private grondposities en publiek verstedelijkingsbeleid."

Gregor Heemskerk en Arjan Raatgever, werkzaam bij Twynstra Gudde, publiceerden in de februari editie van het Praktijkblad Grondzaken en gebiedsontwikkeling het artikel Laat woningkrapte niet leiden tot nieuwe excessieve grondspeculatiewinsten:

"De vraag naar woningen is enorm. Het magische getal van één miljoen nieuwe woningen wordt genoemd. Daarbij woedt een hevige discussie over hoeveel daarvan in de bestaande stad kunnen worden gebouwd en hoeveel we in ‘het weiland’ kwijt moeten. Dit artikel roept overheden op om in ieder geval actief na te denken over hun grondbeleid. Laat de grote bouwopgave niet leiden tot speculatiewinsten van grondhandelaren en slechtere gebiedsontwikkelingen ten koste van nieuwe bewoners."

Op 21 maart zijn er verkiezingen voor de gemeenteraad. Daarna gaan de gekozen partijen aan de slag met het opstellen van een coalitieakkoord of collegeprogramma. Welke keuze er ook wordt gemaakt: binnen- of buitenstedelijk, actief of passief of faciliterend grondbeleid: de keuze ligt bij de gemeentepolitiek. Dat is ruimtelijke ordening. Daar hebben we overigens geen Minister meer van... De Minister van Binnenlandse Zaken kan praten met de regio's, maar het zijn de gemeenteraden en de colleges die de ruimtelijke besluiten nemen om woningbouw toe te staan. Dat binnen de kaders die de Provinciale Staten stellen (d.m.v. de (omgevings)verordeningen) en uiteraard de wettelijke regels. Meer woningbouw met inachtneming van duurzaamheid en kwaliteit vraagt vooral een goede ruimtelijke ordening. Dat betekent (goede) keuzes maken en die keuzes adequaat uitvoeren. Daar is geen wetswijziging voor nodig. Het bouwen doen de ontwikkelaars en bouwbedrijven daarna wel. Er is vraag genoeg.

Aantal reacties: 0