Wordt een illegaal gebouwd bouwwerk verkocht, dan kan het handhavend optreden (ook) tegen de nieuwe eigenaar worden gericht wegens het in stand laten ervan.
Nieuws
Uitblijven herziening bestemmingsplan: appellabel besluit?
Is het enkele feit dat de gemeenteraad niet binnen de daarvoor gestelde termijn het bestemmingsplan herziet, te kwalificeren als het niet tijdig nemen van een besluit, waartegen beroep ingesteld kan worden? In de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 18 november 2015 is deze vraag aan de orde. De Raad van State beantwoordt de vraag ontkennend.
De herzieningsplicht voor bestemmingsplannen
Zodra een bestemmingsplan is vastgesteld, begint een termijn te lopen waarbinnen het plan moet worden herzien. De bestemming van de gronden en de daarbij behorende planvoorschriften dienen binnen een periode van 10 jaar telkens opnieuw te worden vastgesteld, zo bepaalt artikel 3.1 lid 2 Wro. Indien de gemeenteraad van oordeel is dat de bestemmingen en planvoorschriften na deze 10 jaar nog steeds in overeenstemming zijn met een goede ruimtelijke ordening, dan kan de planperiode door de raad met nog eens 10 jaar worden verlengd (art. 3.1 lid 3 Wro). De achtergrond van deze regeling is de wens van de wetgever dat bestemmingsplannen actueel worden gehouden.
Wat nu als 10 jaren verstreken zijn en het bestemmingsplan niet binnen die periode is herzien en evenmin door de raad besloten is tot verlenging van de planperiode? Dan voorziet artikel 3.1 lid 4 Wro in een sanctie: er mogen in die situatie geen leges meer worden ingevorderd die verband houden met door of vanwege het gemeentebestuur verstrekte omgevingsvergunningen. Deze financiële prikkel moet ervoor zorgen dat bestemmingsplannen tijdig worden herzien, dan wel de planperiode tijdig wordt verlengd.
Tegen het besluit tot vaststelling van het (herziene) bestemmingsplan kan beroep worden ingesteld bij de Raad van State. Hetzelfde geldt voor het besluit tot verlenging van de planperiode. Maar als er nu helemaal geen besluit wordt genomen na ommekomst van de termijn van 10 jaar? Is het dan mogelijk om daartegen rechtsmiddelen aan te wenden?
De uitspraak
De raad van de gemeente Veere had niet tijdig het bestemmingsplan herzien en evenmin een verlengingsbesluit genomen. Appellant wilde graag dat de bestemming voor zijn perceel zou worden gewijzigd en verwachtte kennelijk dat dit bij de herziening zou plaatsvinden. Toen de raad naliet tijdig het bestemmingsplan te herzien, heeft appellant de raad bij brief laten weten dat hij in gebreke was tijdig een besluit te nemen. Vervolgens heeft appellant beroep ingesteld bij de Raad van State tegen het niet tijdig nemen van een besluit door de raad omtrent de vaststelling van een (herzien) bestemmingplan. De wettelijke basis voor het beroep werd gevonden in artikel 6:2, aanhef en onder b, van de Awb, waarin is bepaald dat het niet tijdig nemen van een besluit voor wat betreft het maken van bezwaar en het instellen van beroep gelijk wordt gesteld met het nemen een besluit.
De Raad van State overweegt dat er sprake is van een overschrijding van de termijn waarbinnen het bestemmingsplan moet worden herzien en dat de gemeenteraad evenmin een besluit tot verlenging van de termijn heeft genomen. Maar de Raad van State oordeelt dat voor toepassing van artikel 6:2 Awb geen plaats is. Daartoe wijst de Raad van State erop dat belanghebbenden die streven naar actualisering van een bestemmingsplan, daartoe een aanvraag kunnen indienen bij de raad. Als dan vervolgens niet tijdig op die aanvraag wordt beslist, dan is er wél gelegenheid om daartegen op te komen op grond van artikel 6:2 en 6:12 van de Awb. Wel is dan tevens vereist dat de raad eerst in gebreke is gesteld en vervolgens een termijn van twee weken is verstreken, teneinde de raad in de gelegenheid te stellen om alsnog een besluit te nemen.
Conclusie
Appellant heeft dus een stapje gemist in de procedure. Weliswaar is de raad door appellant in gebreke gesteld alvorens beroep in te stellen, maar hij is er ten onrechte vanuit gegaan dat het enkele overschrijden van de termijn van 10 jaar waarbinnen het bestemmingsplan herzien dient te worden, al voldoende was om naar de Raad van State te stappen. Appellant was vergeten om eerst de raad te verzoeken het bestemmingsplan te herzien. Voor een gewone burger is het wellicht merkwaardig dat je de raad moet vragen om aan haar wettelijke verplichting te voldoen, alvorens je naar de bestuursrechter kan. Uit deze uitspraak blijkt echter dat het niettemin een voorwaarde is, wil je bij de Raad van State kans maken.

